Συνεχίζουμε πιο δυνατά την μάχη για την κλαδική ΣΣΕ

Συναδέλφισσες – συνάδελφοι,

Την Πέμπτη 1 Απρίλη πραγματοποιήθηκε συνάντηση της Ομοσπονδίας μας με αντιπροσωπεία του ΣΦΕΕ και της ΠΕΦ, με αποκλειστικό θέμα το πάγιο αίτημά μας για υπογραφή της κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.  Αίτημα που μένει ανεκπλήρωτο από το 2010, ενώ, όλο αυτό το διάστημα, η φαρμακοβιομηχανία αναπτύσσεται αλματωδώς. Οι εργοδότες, για άλλη μια φορά, αρνήθηκαν να τοποθετηθούν πάνω στο συγκεκριμένο σχέδιο σύμβασης που παρουσίασε η Ομοσπονδία μας, επαναλαμβάνοντας τα ίδια αίολα επιχειρήματα, που όχι μόνο προσβάλλουν τη νοημοσύνη μας, αλλά δείχνουν ξεκάθαρα σε τι είδους εργασιακές σχέσεις προσβλέπουν.

Για άλλη μια φορά, ακούσαμε για την «ασφυξία» που δέχεται η φαρμακοβιομηχανία από την υπερφορολόγηση, μέσω των clawback και για το ότι δεν μπορούν να δεσμεύσουν τα πιο «αδύναμα» μέλη του ΣΦΕΕ, δηλαδή τις μικρότερες εταιρείες, με μια κλαδική σύμβαση. Αποκαλυπτική ήταν τέλος, η σαφής τους τοποθέτηση πως δεν υπογράφουν κλαδική σύμβαση, αν δε δουν πρώτα το νέο νομοσχέδιο για τα εργασιακά που έχει προαναγγείλει η κυβέρνηση.

Συνάδελφοι,

Η επιχειρηματολογία τους είναι απόλυτα προσχηματική. Ποιος κλάδος που ασφυκτιά σε ένα εχθρικό περιβάλλον, όπως ισχυρίζεται ο ΣΦΕΕ, σχεδιάζει επενδύσεις 1,5δις ευρώ σε βάθος πενταετίας…; Ποια κυβέρνηση που έχει βάλει στο στόχαστρο τη φαρμακοβιομηχανία, όπως λέει ο ΣΦΕΕ, εγγυάται εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από το περιβόητο ταμείο ανάκαμψης για χρηματοδότηση των επικείμενων επενδύσεων στο φάρμακο; Ποιος επιχειρηματίας σε τελική ανάλυση, «βάζει τα ωραία του λεφτά», αν οι συνθήκες δεν τον ευνοούν, όταν ξέρει ότι θα χάσει; Άραγε η ανισομετρία στον κλάδο του φαρμάκου, αλλά και γενικά στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, είναι νέο φαινόμενο; Πάντα δεν υπήρχαν μικροί και μεγάλοι, εταιρείες που δεν άντεχαν στον ανταγωνισμό και εταιρείες που γιγαντώνονταν; Σε αυτή τη νομοτέλεια του συστήματος τους, που λέει πως «το μεγάλο ψάρι θα φάει το μικρό», πώς επιδρά αρνητικά, όπως ισχυρίζεται ο ΣΦΕΕ, η ύπαρξη κλαδικής ΣΣΕ;

Το μοναδικό επιχείρημα των εργοδοτών που ήταν απολύτως ειλικρινές έχει να κάνει με το επικείμενο νομοσχέδιο για τα εργασιακά. Ένα νομοσχέδιο που έρχεται να επιβάλλει τα δεκάωρα, την περαιτέρω ευελιξία και τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, την διευκόλυνση των απολύσεων, το τσάκισμα της συνδικαλιστικής δράσης. Τα αφεντικά μας, δηλαδή, περιμένουν τα καλύτερα για αυτούς, τα χειρότερα για εμάς, αξιοποιώντας παράλληλα το νομοθετικό πλαίσιο που έχει ήδη  διαμορφωθεί την τελευταία δεκαετία και ουσιαστικά τους απαλλάσσει από την υποχρέωση συλλογικών διαπραγματεύσεων. Αυτό που η εργοδοσία πραγματικά επιδιώκει είναι να τελειώσει με τις κλαδικές συμβάσεις και κατ’ επέκταση με την τόσο ενοχλητική για αυτήν Ομοσπονδία, δηλαδή την οργανωμένη συλλογική έκφραση των εργαζομένων, ώστε να επιβάλλει ανεμπόδιστα ατομικούς ή κατά το δοκούν, δυσμενείς επιχειρησιακούς όρους εργασίας.

Συναδέλφισσες – συνάδελφοι,

Πίσω από την αδιαλλαξία των εργοδοτών κρύβεται η εργασιακή ζούγκλα που θέλουν να επιβάλουν. Ο καθορισμός του βασικού μισθού στον κλάδο, το ωράριο, οι όροι εργασίας και αμοιβής όλων των συναδέλφων μας ανεξάρτητα από εργασιακή σχέση, όπως οι εργολαβικοί, και τόσα αλλά, περνούν μέσα από το συλλογικό πλαίσιο προστασίας για όλους που μόνο η κλαδική ΣΣΕ εξασφαλίζει. Για αυτό, η μάχη για την υπογραφή κλαδικής σύμβασης που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες μας πρέπει να γίνει υπόθεση όλων μας. Μαζί με την Ομοσπονδία μας, που με σταθερότητα και συνέπεια όλα αυτά τα χρόνια, παλεύει για το τώρα αλλά και για την προοπτική που θα έχουν όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου, σε πείσμα των αφεντικών που μας θέλουν με το κεφάλι σκυμμένο.

  • Απαιτούμε την υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ.
  • Απαντάμε με απεργία, όποτε η κυβέρνηση φέρει το αντεργατικό νομοσχέδιο.
  • Προετοιμάζουμε την Πρωτομαγιάτικη Απεργία.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ