Η εταιρεία Novartis, ένας πολυεθνικός κολοσσός στο χώρο του φαρμάκου, κατηγορείται για χρηματισμό γιατρών προκειμένου να συνταγογραφούν σκευάσματα της, και για δωροδοκία πολιτικών και κρατικών αξιωματούχων για να υπέρ τιμολογούνται τα φάρμακα της.

Ξαφνικά όλοι έπεσαν από τα σύννεφα, έφριξαν με τη διαφθορά, τα πολιτικά κόμματα υπόσχονται έρευνα μέχρι το κόκκαλο, μιλάνε για κάθαρση.

Όμως το σκάνδαλο Novartis δεν αποτελεί εξαίρεση στους κανόνες με τους οποίους λειτουργούν τα πολυεθνικά μονοπώλια για να ισχυροποιήσουν τη θέση τους στο διεθνή ανταγωνισμό και να αυξήσουν τα κέρδη τους. Πρόσφατα είναι τα παραδείγματα αντίστοιχων περιπτώσεων όπως της SIMENS της Volkswagen, της Apple κ.α. 

Σε τελική ανάλυση είναι το ίδιο το κεφαλαιοκρατικό σύστημα, η οικονομία της “ελεύθερης” αγοράς, που γεννά, εκτρέφει και γιγαντώνει τέτοια φαινόμενα. Για αυτό το λόγο λέξεις όπως “κάθαρση”, “διαφάνεια”, “εξυγίανση”, είναι κενές περιεχομένου και υποκριτικές. Μόνο στόχο έχουν, να κρύψουν, να συσκοτίσουν τις πραγματικές αιτίες που δημιουργούν και αναπαράγουν σκάνδαλα. Για αυτό το λόγο και η αποκάλυψη τέτοιων σκανδάλων περισσότερο οφείλεται στον ανελέητο ανταγωνισμό ανάμεσα σε κράτη και ομίλους, παρά στην προσπάθεια πολιτικών να εξορθολογήσουν ένα σύστημα που στηρίζεται στην αναρχία, την απληστία και βέβαια στην εκμετάλλευση.

Έτσι, η υπόθεση Novartis, (εταιρεία ελβετικών και γερμανικών συμφερόντων), δείχνει να αποτελεί ένα ακόμα επεισόδιο στον πόλεμο ανάμεσα σε Η.Π.Α. και Ε.Ε. για την πίτα των 1,1 τρις$ της παγκόσμιας φαρμακευτικής δαπάνης. Στα πλαίσια αυτού του ανταγωνισμού οι εταιρείες χρησιμοποιούν όλες τις “παράνομες” και “νόμιμες” μεθόδους, ενεργοποιούν ολόκληρα κράτη προκειμένου να πετύχουν μεγαλύτερα μερίδια στην παγκόσμια αγορά. Αν κάποια ατασθαλία αποκαλυφθεί, τότε συνήθως η εμπλεκόμενη εταιρεία “καθαρίζει” με ένα πρόστιμο, που όσο μεγάλο κι αν ακούγεται σε μας,αυτή ευχαρίστως το πληρώνει, το αντίτιμο είναι πάντα μικρότερο από τα κέρδη που αποκόμισε.

Ποια είναι όμως η πραγματικότητα για τα λαϊκά στρώματα και κυρίως για τους εργαζόμενους στο φάρμακο; Για όλους εμάς το πραγματικό σκάνδαλο είναι το ίδιο το σύστημα που εμπορευματοποιεί τα πάντα, υγεία, φάρμακο, ανθρώπινη εργασία. 

Στα πλαίσια αυτού του συστήματος οι ασθενείς χρυσοπληρώνουν για τα φάρμακα τους, η συμμετοχή τους στη θεραπεία εκτινάχτηκε από το 9% στο 30% χωρίς να υπολογίζουμε τα Μη Συνταγογραφούμενα Φάρμακα (ΜΗ.ΣΥ.ΦΑ.). 

Οι εργαζόμενοι του κλάδου σε καμία περίπτωση δε μοιράζονται την ευημερία των επιχειρήσεων, αντίθετα την πληρώνουν πολύ ακριβά. Απολύσεις, μειώσεις μισθών, ενοικιαζόμενη εργασία, εντατικοποίηση της εργασίας, τρομοκρατία, προσλήψεις με τα 580 και τα 511 για τους κάτω των 25. Ο χωρος του φαρμάκου με υπαιτιότητα των εργοδοτών είναι χωρίς κλαδική σύμβαση από το 2009. Σε παγκόσμιο επίπεδο το 2017 οι πολυεθνικές εταιρείες φαρμάκου έκαναν 14.945 απολύσεις περισσότερες από το 2016!

Τον “εξορθολογισμό” και τις “αναδιαρθρώσεις” που πολλοί καλοθελητές ευαγγελίζονται, εμείς τις ζούμε εδώ και χρόνια, για τα καλά,στο πετσί μας 

Για αυτό, κανένας εργαζόμενος να μην ταυτιστεί με την εταιρεία και όσα εξελίσσονται σε αυτή, να απορρίψει κάθε προσπάθεια τέτοιου είδους, είτε προέρχεται από την εργοδοσία, είτε από τους διάφορους υποστηριχτές και απολογητές της. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν καμία σχέση με τα εργοδοτικά σχέδια, οι εταιρείες δε είναι δικές μας, δε μοιραζόμαστε τα κέρδη, αντίθετα η κάθε εργοδοσία μας εκμεταλλεύεται για να κερδοφορεί και η εκμετάλλευση αυτή ολοένα αυξάνεται.

 Για όλους εμάς μοναδικό κριτήριο πρέπει να αποτελεί η κάλυψη των σύγχρονων αναγκών μας, η διασφάλιση του δικαιώματος μας σε υγεία, φάρμακο, μόνιμη και σταθερή δουλειά. Για όλους εμάς πραγματικό σκάνδαλο είναι το ίδιο το σύστημα, που δημιουργεί ανισότητες, ανεργία και κοινωνικούς αποκλεισμούς, που δε διστάζει να βγάλει στη διατίμηση το αγαθό της υγείας.

H ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Share.

Comments are closed.